
ร้อยตรีหญิง ศิริญรัตน์ ไชยศรีหา
บรรณารักษ์ แผนกห้องสมุด
กองส่งเสริมบำรุงความรู้
กรมยุทธศึกษาทหารบก
|
ผู้อ่านที่เคยอ่าน "หนังสือเล่มโปรด"
คงคุ้นๆกับนามปากกา "ดาริกามณี"
เพราะเธอคือผู้หนึ่งที่ส่งเรื่องราวเกี่ยวกับหนังสือเล่ม
โปรด "The Reader" และ
" เท่าดวงอาทิตย์ "
มาแนะนำผู้อ่านได้อย่างน่าอ่าน
น่าสนใจ
และน่าจะทำให้หลายคนที่ชอบอ่าน
หนังสือแนวเดียวกันนี้
นึกอยากหาหนังสือทั้งสองเล่มนี้มาอ่านกันบ้าง
เกิดความสงสัย
และอยากรู้ขึ้นมาทันทีว่า
" ดาริกามณี "
คือใคร
เป็นบรรณารักษ์หรือไม่ใช่ ..
สองวันต่อมา
อีเมล์ฉบับหนึ่งส่งมาที่นิตยสารเพื่อแจ้งเพิ่มที่อยู่ห้องสมุด
แต่ข้อความตัวอักษรภาษาไทยอ่านไม่ได้
มีแต่
เบอร์โทรศัพท์ที่เป็นตัวเลข
..กดเบอร์ไปที่ห้องสมุดและขอเรียนสายบรรณารักษ์เพื่อจะแจ้งว่า..ข้อมูลที่อยู่ห้องสมุดที่ส่งมา
ให้อ่านไม่ได้นะคะ ..
ก่อนจะวางสายกันไป
..เราได้ที่อยู่ห้องสมุดเรียบร้อย
แถมด้วยความประหลาดใจเพราะ
บรรณารักษ์ ที่
กำลังคุยด้วยคือ
" ดาริกามณี
"
จากอีเมล์ที่อ่านไม่ได้ฉบับนั้น
กลายเป็นเรื่องราวน่าสนใจที่อ่านได้
เรื่องของบรรณารักษ์
นักเขียนอีกท่านหนึ่ง
ขอนำมาฝากผู้อ่านกันในฉบับนี้ค่ะ
..
ดาริกามณี
" ดาริกามณี
มาจาก ชื่อ ดาวดวงแก้ว
ดาริกาแปลว่าดาว มณี
แปลว่าแก้ว ซึ่งเป็นชื่อของ
ดาวงดวงแก้ว
หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า
“Arcturus”หรือ
ดาวยอดมหาจุฬามณี
เป็นดาวฤกษ์ที่สังเกตได้ง่าย
มีความสว่าง
ปรากฏอันดับ 4 ของท้องฟ้า
อยู่ห่างจากโลกประมาณ 37
ปีแสง
มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 25
เท่าของดวงอาทิตย์
คำว่า "อาร์คทุรุส" หมายถึง
"คนเลี้ยงหมี" (The Bear-keeper)
โดยคนเลี้ยงสัตว์
หรือคนเลี้ยงหมีนี้
จะเดินตามหลัง
กลุ่มดาวหมีใหญ่ (Ursa Major)
และกลุ่มดาวหมีเล็ก (Ursa
Minor) ไปรอบๆ ขั้วฟ้าเหนือตลอดเวลา
อันนี้เป็นที่มาของ
ชื่อ
และที่ใช้ชื่อนี้เพราะชอบความหมายของชื่อ
ค่ะ "
" จบปริญญาโท
บรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์จาก
มหาวิทยาลัยบูรพาค่ะ
ที่เลือกเรียน
สาขานี้เพราะชอบอ่านหนังสือและชอบเขียน
ตอนนั้น (สมัยปริญญาตรี)
คิดว่าเรียนสาขานี้จะได้อ่านหนังสือดีๆ
ได้ตลอด
เวลาเลือกมาแล้วก็ไม่ผิดหวังนะคะ
เพราะได้รู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับหนังสือ
ตั้งแต่เรื่องการผลิตกระดาษ
การทำหนังสือ จน
กระทั่งทำอย่างไรที่จะเก็บข้อมูลให้ได้ผลในการนำมาใช้มากที่สุด
สนุกดีค่ะ "
" เริ่มเขียนหนังสือครั้งแรกตอน
ม. ต้นค่ะ เขียนความเรียง
แล้วก็เรื่องสั้นส่งนิตยสาร
อย่างเช่น
ทรายวัยหวาน วัยน่ารัก เธอกับฉัน
แต่ตอนนี้บางเล่มก็ไม่มีแล้ว
อย่าง
ทรายกับวัยหวานก็หายไปตามยุคสมัย
แล้วต่อมา
ก็เขียนเรื่องสั้นต่อเนื่องอยู่ระยะหนึ่ง
ส่งประจำที่ วัยน่ารัก รวมๆ
แล้วก็สามสิบกว่าเรื่อง
ส่วนใหญ่จะเป็นแนววัยรุ่น
เป็น
ความรักใสๆ
พออายุมากขึ้นหน่อยก็มาลองเขียนแนวดราม่า
ส่งสกุลไทย ขวัญเรือน
แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้ตีพิมพ์หรอกค่ะ
มือไม่ถึง ^^
แต่ก็ชอบเขียนเรื่องสั้น
เพราะรู้สึกว่าตัวเองเขียนเรื่องสั้นได้ดีกว่าเขียนนิยายค่ะ
"
 |
" หนังสือเล่มแรก
ที่ได้ตีพิมพ์ชื่อ
รักข้ามรั้ว
ใช้นามปากกาว่า หญ้าเจ้าชู้
ค่ะ
เรื่องนี้เป็น
เรื่องของชายหนุ่มพนักงานบริษัทเอกชนที่จับพลัดจับผลูต้องมารับผิดชอบชีวิตสุนัขตัวโปรด
ของพี่สาวซึ่งย้ายไปอยู่ต่างประเทศ
เพราะพี่สาวบอกว่าถ้ายอมรับเลี้ยงดูหมาจะยกบ้านให้
ด้วยความเห็นแก่ได้ของชายหนุ่มก็เลยตกลงปลงใจเลี้ยงหมาที่ชื่อโบราณมากว่าศรรัก
และ
หมายใจว่าสักวันจะเอาไปปล่อยวัด
.. ส่วนนางเอกเป็นนักเขียนโฮมออฟฟิศ
ทำงานเกี่ยวกับ
การเขียนทุกอย่าง
ไม่ว่าจะเขียนหนังสือ
เขียนบทความ เขียนบทหนัง
หรือทำโฆษณาเธอ
เลี้ยงหมาเหมือนกัน
และเพราะหมาของพระเอกกับหมาของนางเอกเป็นสามีภรรยากัน
ทำให้
เกิดเรื่องราววุ่นๆ
ขึ้นในชีวิตของทั้งสองคน
เรื่องนี้ทางช่อง 7
กำลังนำไปสร้างเป็นละครอยู่
ค่ะ คิดว่าต้นปีหน้าน่าจะได้ดูกัน
"
|
" สำหรับผลงานเขียนทั้งหมด ก็มี
-
รักข้ามรั้ว ใช้นามปากกา
หญ้าเจ้าชู้ สำนักพิมพ์ไฟน์บุ๊คส์
2550
-
ลุ้นสุดฤทธิ์พิชิตรัก
ใช้นามปากกา หญ้าเจ้าชู้
สำนักพิมพ์ไฟน์บุ๊คส์ 2551
-
ปีกแห่งฝัน ใช้นามปากก
ดาริกามณี สำนักพิมพ์ Come On
พิมพ์ปี 2551

-
รวมเรื่องสั้นอยากบอกใครคนหนึ่งซึ่งรักมาก
หลายคนเขียน เล่มนี้เขียน 2
เรื่อง ใช้นามปากกา
นางฟ้าใจน้อย ปีที่พิมพ์ ราวๆ
2548 (จำไม่ได้)
-
รวมเรื่องสั้น
ขณะหนึ่งของความคิดถึง
เล่มนี้เขียน 3
เรื่องใช้นามปากกา ศิรัฐ
สำนักพิมพ์ปีกฝัน
ปีที่พิมพ์
2549
- รวมบทความในหนังสือชื่อ
จดหมายถึงหมา ใช้นามปากกา
หญ้าเจ้าชู้
เล่มนี้ก็เขียนร่วมกันหลาย
คนค่ะ
-
รวมบทความในหนังสือชื่อ
เขียนความดีที่หัวใจ ของ
ส.ส.ส. เรื่อง วันที่ห้า
เด็กไร้ตาและ พลุ
ไฟ
ใช้นามปากกา ดาริกามณี
เล่มนี้ก็เขียนร่วมกันหลายคนค่ะ
-
เขียนบทความ web line ในนิตยสารคอมพิวเตอร์ทูเดย์
(ดาริกามณี)
เมื่อสองสามปีก่อนค่ะ
-
และเรื่องสั้นในนิตยสารบ้างประปราย
เขียนเรื่องสั้นแล้วให้เพื่อนๆ
เอาไปพิมพ์รวมเล่มเป็นฤดูกาล
พิเศษ
เช่น กลุ่มนิ้วกลมแฟนคลับ
คือเพื่อนๆ ที่เป็นนักอ่าน
เป็นแฟนคลับของนักเขียนชื่อนิ้วกลม
เจ้าของหนังสือ
โตเกียว
ไม่มีขา น่ะค่ะ
ก็เอาเรื่องสั้นไปรวมเล่มจำหน่ายหารายได้ให้การกุศล
อันนี้ก็มีบ่อยๆ เหมือนกัน

จริงๆ
แล้วมีอีกเยอะค่ะ
เรื่องสั้นที่เขียนตอนนี้ก็ราวๆ
60 เรื่อง
แต่ใช้นามปากกาเยอะเกินไป คือ
เมื่อ
ก่อนเขียนแล้วส่งไปตามนิตยสารนี่จะไม่ค่อยจำนามปากกาตัวเองค่ะ
คิดอะไรได้ก็ใส่ชื่อนั้นลงไป
เพราะคิดว่านามปากกา
ไม่สำคัญเท่าเนื้อหา
บางครั้งเลยต้องรอให้เล่มวางแผงแล้วไปเปิดดูถึงได้รู้ว่า อ่อ เราเองนี่นา,
ต่อมาก็ค่อยๆ เหลือชื่อ
น้อยลง
ตอนนี้ที่ใช้ก็วนเวียนกันอยู่สามสี่ชื่อ
เช่น ศิรัฐ, หญ้าเจ้าชู้,
ดาริกามณี, Chelie M. Harn
Cooper แล้วก็ ปีขาล-
2810 ค่ะ
หลายคนที่รู้ๆ กันจะชอบล้อ
ว่าเป็น “แม่พลอยร้อยชื่อ”
แต่ต่อให้ใช้ชื่อไหนก็ไม่ดังซักที
สงสัยเพราะมีหลาย
ชื่อมากเกินไป
คิดว่าไม่นานจากนี้จะใช้ชื่อใดชื่อหนึ่งแล้วค่ะ
คอยติดตามต่อไปนะคะ "

" กว่าจะเป็นหนังสือแต่ละเล่ม
ใช้เวลาเขียนตอนแรกก็นานค่ะ
เรื่องรักข้ามรั้ว
นี่ไม่คิดว่าจะเป็นเล่ม
ได้ด้วยเพราะเขียนเอามัน
ตอนแรกเขียนแล้วเพลิน สนุก
เพราะใช้พระเอกเป็นตัวดำเนินเรื่องแล้วก็เขียนแนวละครซิทคอม
คือจบในตอนแต่เรื่องราวก็ดำเนินไปเรื่อยๆ
ให้ลุ้น แล้วที่สำคัญคือ
ภาษาที่ใช้กับมุกขำๆ
ที่ใส่ลงไป ทำให้เขียนไปขำไป
มาดูอีกที เรื่องนี้ก็ราวๆ
สองปีค่ะ
ส่วนเรื่องต่อมาคือ
ลุ้นสุดฤทธิ์พิชิตรัก
อันนี้เขียนราวๆ 8 เดือน
รูปแบบคล้ายๆ
กับรักข้ามรั้วแต่เนื้อหา
ก็ต่างกัน
เพราะมีประสบการณ์จากเล่มแรก
เลยเขียนเล่มนี้ได้เร็ว ส่วน
ปีกแห่งฝัน
เรื่องนี้ 12 ปีค่ะ
นานมากแล้วก็
แก้บ่อยด้วยแต่เรื่องนี้ชอบมาก
ชอบเพราะใช้ภาษาเขียนที่เป็นภาษาเขียนจริงๆ
ภาษาวรรณกรรม
แตกต่างจากสองเล่ม
แรก
เหมือนคนละคนเขียน
แต่เรื่องนี้เป็นตัวเองในอีกมุมหนึ่ง
เรื่องนี้ส่งประกวดเซเว่นบุ๊คส์อะวอร์ดด้วยค่ะ
และตอนนี้ก็มี
อีกเรื่องที่ยังไม่ตีพิมพ์
แต่ก็อยู่ระหว่าแก้ไข คือ
ภารกิจรักพิทักษ์เธอ
เรื่องนี้เกี่ยวกับอาชีพที่ทำอยู่ปัจจุบันค่ะ
"
" สิ่งที่ยากที่สุดเหรอคะ...
การผูกเรื่องให้ดำเนินต่อกันไปได้เรื่อยๆ
จนจบค่ะ
เพราะบางทีเราวางพล็อต
ไว้อย่างหนึ่ง
แต่พอเขียนจริงๆ
มันจะมีโน่นนี่นั่นค่อยๆ
มาเพิ่มเติม
หรือบางทีก็มีตัวละครมาเพิ่มก็ต้องสร้างสถานการณ์ขึ้น
มาอีกให้ตัวละครมีบทบาท
และน่าติดตาม
พอเขียนเรื่องจบแล้วก็ไม่แน่ว่าจะได้พิมพ์หรือเปล่า
บางทีเขียนเสร็จไปแล้ว
สองสามเดือนก็ยังไม่กล้าส่ง
ต้องกลับมาอ่านใหม่ แก้ใหม่
อีกหลายครั้ง
บางทีเขียนไปแล้วหยุด
ถ้าจะเขียนต่อก็
ต้องกลับมาอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นเพราะไม่งั้นอารมณ์ของตัวละครจะไม่ต่อเนื่อง
แต่มันจะเป็นไปตามอารมณ์ของคนเขียนแทน
เวลาเราเขียนนิยายสักเรื่อง
บางทีต้องถอดใจใส่ความรู้สึกเพื่อเป็นตัวละครตัวนั้นให้ได้
เพื่อที่ว่าผู้อ่านจะได้เชื่อในตัวละคร
ตัวนั้น
อย่าง
รักข้ามรั้วนี่ดีใจมากที่คนอ่านหลายคนเชื่อว่าคนเขียนคือผู้ชายจริงๆ
เพราะใช้พระเอก (เกื้อ)
เป็นตัวดำเนิน
เรื่อง
มีเรื่องที่ยังเขียนไม่จบอยู่เรื่องหนึ่งค่ะ
“ภารกิจรักพิทักษ์เธอ”
อันนี้เขียนยาก
เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ
ทหารหน่วยรบพิเศษที่ไปเรียนด้านการถอดรหัสทางทหารมา
แล้วมีผู้ก่อการร้ายต้องการตัวในการเข้ารหัสข้อมูล
ข่าวกรองทางทหาร
ถึงจะเขียนเป็นแนววัยรุ่น
วัยทำงานอ่านกัน
แต่เนื้อหาก็ค่อนข้างเป็นเรื่องเฉพาะด้าน
คือคนทั่วไป
ถ้าไม่ศึกษา
ค้นคว้าก็จะไม่รู้
เพราะถึงแม้ไม่ใช่ข้อมูลปิดแต่พอไม่เปิดเผยในที่สาธารณะแล้วเราหยิบเนื้อหาบางส่วนมาใช้
ประกอบการเขียนนิยาย
ก็กลัวว่ามันจะไม่ค่อยเหมาะ
แต่ถ้ามองในมุมของ “นวนิยาย”
ซึ่งก็คือเรื่องแต่ง
ถ้าไม่คิดเล็กคิด
น้อย
หรือคิดมากไป ก็ไม่น่ามีปัญหา
ตอนนี้เลยยังกล้าๆ กลัวๆ
ไม่กล้าส่ง
ต้องแก้ไขอีกสักนิดก่อนค่ะ "
" ขั้นตอน...ก็...พอเขียนเสร็จแล้วแก้ไขคำผิด
คำถูก
คิดว่าทุกอย่างสมบูรณ์แล้วก็ส่งสำนักพิมพ์
สำนัก
พิมพ์ที่ส่งอยู่ตอนนี้ก็คือไฟน์บุ๊คส์ค่ะ
ไม่ได้เขียนประจำหรอกนะคะ
รู้สึกว่าที่นี่โอเคที่สุดในการส่งผลงาน
แต่ก็ไม่ได้ปิด
โอกาสตัวเองนะคะ
เพราะไม่ได้หมายความว่างานของเราจะได้ตีพิมพ์ทุกชิ้น
ถ้าเรื่องไหนไม่ตรงกับคอนเสปท์ของสำนัก
พิมพ์เค้าก็ไม่พิมพ์ค่ะ
ต้องเลือกเรื่องที่ส่งให้เหมาะกับสไตล์
หรือแนวของสำนักพิมพ์ซึ่งแต่ละที่ก็ไม่เหมือนกัน
มีเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งที่เขียนแล้วเพื่อนๆเอาไปรวมเล่ม
เป็นเรื่องที่มีตัวเอกเป็นบรรณารักษ์
แต่เป็นเรื่องสั้นที่ออกแนวอินดี้นิดหนึ่ง
อ่านแล้วเข้าใจยากค่ะ
(มีคนบอกมาอย่างนั้น)
แต่นำมาฝากให้ผู้อ่านกันด้วยค่ะ
"
|